هدف این بازی این نیست که جای یک کتاب درسی یا یک دورهی دانشگاهی را بگیرد؛ اما میخواهد در یک قالب ساده و جذاب، دروازهای برای کنجکاوی باشد.
چند نقش کلیدی بازی در این حوزه:
آشنایی اولیه با محوطهها
هر محوطه در کارت خود، یک متن کوتاه (Query) دارد که در چند جمله، مهمترین ویژگی آن را معرفی میکند.
این متنها بر اساس اطلاعات معتبر تاریخی نوشته شدهاند و میتوانند نقطهی شروعی برای مطالعهی بیشتر باشند.
پیوند بین «نام» و «داستان»
بسیاری از ما نامهایی مثل «شهر سوخته»، «مارلیک»، «شوش» یا «چغازنبیل» را شنیدهایم؛ اما کمتر پیش آمده است که آنها را با یک تجربهی مشارکتی (بازی، روایت، تصمیمگیری جمعی) پیوند بزنیم. بازی تلاش میکند هر نام را با یک داستان و یک تصمیم بازیگونه همراه کند تا بهتر در ذهن بماند.
آموزش غیرمستقیم مفاهیم باستانشناسی
مفاهیمی مثل استودان، زیگورات، دژ، لایههای استقراری، و حتی نسبت بین محوطهها، در خلال بازی و متن کتابچه به زبان ساده توضیح داده میشوند.
این توضیحها نه در قالب دستورالعمل خشک، بلکه در قالب کارتها، حاشیهها و مثالهای عملی میآیند.
تقویت حس مسئولیت نسبت به میراث فرهنگی
با گذشتن از میان خانههای مختلف، بازیکن کمکم درمییابد که این محوطهها صرفاً «خانههای بازی» نیستند، بلکه نقاط واقعی روی نقشهی ایراناند؛ در نسخهی کلاسمحور بازی، معلم میتواند از همین فرصت استفاده کند تا دربارهی حفاظت، حفاری غیرمجاز، تخریب و نقش جامعه در حفظ میراث فرهنگی صحبت کند.
سبد خرید