تی‌شرت طرح سایبورگ Cyborg | آرکیوفشن (باستان پوش)

سایبورگ (Cyborg) کوتاه شدهٔ سایبرنتیک (Cybernetic) و ارگانیسم ، یک موجود با هر دو اجزای ارگانیک و مکانیکی است. 

واژهٔ سایبورگ را مانفرد کلاینز و ناتان اس. کلاینز در سال ۱۹۶۰، در مقاله‌ای دربارهٔ سازگارکردن انسان با شرایط سفرهای فضایی و استفاده از سامانه‌های خودتنظیم‌گر مطرح کردند. با این حال، سایبورگ را نباید صرفاً محصول پیدایش تعامل انسان و رایانه دانست؛ این مفهوم ریشه در پیوند گسترده‌تر فناوری و بدن دارد و با پیشرفت ابزارهای پزشکی، الکترونیک و سامانه‌های کنترلی گسترش یافته است.

در تعریف رایج، سایبورگ موجودی است که بدن زیستی او با اجزای مصنوعی یا فناوری‌های الکترونیکی ترکیب شده باشد؛ اجزایی که می‌توانند بخشی از کارکردهای بدن را جایگزین، تقویت یا تنظیم کنند. 

پیشرفت رایانه‌ها و حسگرها، پیوند میان انسان و ماشین را از ابزارهای پزشکی فراتر برده است. امروزه پژوهشگران در حال بررسی رابط‌های مغز و رایانه هستند؛ سامانه‌هایی که می‌توانند فعالیت عصبی را دریافت و به فرمان‌هایی برای کنترل یک نشانگر، اندام مصنوعی یا دستگاه بیرونی تبدیل کنند. 

مفهوم سایبورگ افزون بر علم و پزشکی، در فلسفه، هنر، ادبیات و سینما نیز جایگاه مهمی دارد. این مفهوم پرسش‌هایی دربارهٔ مرز میان انسان و ماشین، هویت فردی، حریم خصوصی و دسترسی برابر به فناوری مطرح می‌کند: اگر دستگاهی بخشی از توانایی بدن را تغییر دهد، آیا تعریف ما از بدن یا انسان نیز دگرگون می‌شود؟ از این منظر، سایبورگ فقط تصویری علمی‌تخیلی از آینده نیست؛ بلکه چارچوبی برای اندیشیدن به رابطهٔ روزافزون بدن، فناوری و جامعه در زندگی امروز است.