Norse Hunter

«جنگجوی نوردیک» نام جنگاوران اسکاندیناویِ عصر وایکینگ (حدود ۷۹۳ تا ۱۰۶۶ میلادی) است؛ مردانی که در کنار تجارت، کشاورزی و دریانوردی، در یورش‌های دریایی، جنگ‌های محلی و خدمت در ارتش‌های اروپایی نقش داشتند.

فعالیت جنگجویان نوردیک تنها به غارت محدود نمی‌شد؛ آنان در تجارت دریایی، استعمار و سکونت در جزایر اقیانوس اطلس، خدمت به‌عنوان گارد وارنگیان در بیزانس، و تأسیس یا گسترش دولت‌هایی در بریتانیا، نورماندی و شرق اروپا نقش داشتند. دورهٔ وایکینگ معمولاً از حملهٔ سال ۷۹۳ به لیندیسفارن آغاز و با نبرد استمفوردبریج در ۱۰۶۶ پایان می‌یابد.

دین و اسطوره در شکل‌دهی به هویت جنگجوی نوردیک نقش مهمی داشت. در اسطوره‌شناسی اسکاندیناوی، مارها جایگاهی چندوجهی دارند. معروف‌ترین مار، فرزند لوکی بزرگ است که دور تا دور زمین (میدگارد) را احاطه کرده و دم خود را گرفته است. او دشمن اصلی ثور (خدای رعد و برق) می‌شود و نماد آشوب کیهانی، تقدیر گریزناپذیر و نیروی ناشناخته طبیعی است. در حماسه‌های نوردیک، مبارزه با مارها یا اژدهایانی مانند «فافنیر» نشان‌دهنده بزرگ‌ترین آزمون برای یک قهرمان است. پیروزی بر مار نماد غلبه بر ترس، تاریکی و پلیدی است.